Astrid Vlasman

Reden van voordracht

Een Leidse beeldend kunstenaar die in al haar werk laat zien dat wijsheid en schoonheid zit in wat je met je handen kunt maken. Dat leeft zij voor bij Erfgoed Leiden, Kunst op recept en met haar collages.

‍

Het verhaal van Astrid

Wat is jouw levensmotto?

Wees positief. Vertrouw op jezelf en water op je afkomt . Wees niet bang voor wat er gaat gebeuren.  

Hoe maak jij het verschil in Leiden?

Als kunstenaar probeer ik verwonderingen vakmanschap te laten zien. Het maakproces is eenzaam maar daarnaast zoek ik juist het contact met anderen. Voor kunst op recept werk ik met mensen die hun creativiteit inzetten om te herstellen na een ziekte of tegenslag. Ik geef hun daarin veel ruimte en laat zien dan je kunt vertrouwen op jezelf. Ieder mens heeft ruimte en ontspanning nodig en die bied ik in een veilige omgeving. Alleen in een veilige omgeving kun je groeien. Zo maak ik het verschil voor individuen.

Waar ben je (nog meer) goed in?

Ik ben werkzaam bij Erfgoed Leiden en omstreken en ontvang daar de klassen die op bezoek komen om meer te weten overeen onderwerp in de geschiedenis. Dus ik sta vaak voor een groep als een juf buiten de school. Daarnaast ben ik vitaliteitscoach bij de gemeente Leiden en valleicoach. Bij dat laatste ga ik met vrouwen in gesprek over veiligheid,seksualiteit en intimiteit.

Wat is een belangrijke drijfveer van jou, in je werk of persoonlijk?

Ik ben allergisch voor ongelijkheid en macht . Daarom voel ik betrokken bij de positie van de vrouw.  Er is nog steeds genderongelijkheid en dat vraagt om aandacht. In mijn figuratieve werk staan ook vaak vrouwen centraal.  

Waar mogen/kunnen mensen jou voor benaderen?

Kunstopdrachten, goede inspirerende gesprekken en één op één begeleiding. Positiviteit en een motiverend gesprek heb ik altijd in huis. Ik sta open voor nieuwe mensen en ben nieuwsgierig naar wat ik voor je kan betekenen.

Wat vind je goed gelukt in Leiden en waarom?

Ik vind dat er in Leiden de laatste jaren een aantal mooie maatschappelijke initiatieven zijn ontstaan. De Dollemina ‘s zijn weer terug in de stad en actief. Soepgoed is een initiatief van de Wibar waarbij er wekelijks gekookt wordt door vrijwilligers met overgebleven verse groenten van de markt . Dit is allemaal door jonge mensen neergezet.Daarom kijk ik positief naar de nieuwe generatie.

Wat zou jij tegen jonge Leidse meiden willen zeggen die het verschil willen maken?

Wees jezelf. Je bent goed zoals je bent en vertrouw daarop. Wees niet bang om voorbeeldvrouwen te benaderen om daarmee zelf je weg te vinden. Je bent nooit alleen.